“İyilik gerçekten iyidir” derler ya… Hakikaten de öyle.
Bugün çok sevdiğim birkaç dostumla bir araya geldik. Hayatın içinden, memleketten, insanlardan konuştuk.
Sohbetin bir yerinde bir dostum, bir isimden bahsetti.
Yaptığı iyiliklerden, dokunduğu hayatlardan, sessiz sedasız gerçekleştirdiği güzelliklerden söz etti.
Anlattıkça dikkatimi çekti, dinledikçe içim ısındı.
O isim, Dilovası Kayapınar Mahallesi Muhtarı Mehmet Kara’ydı.
Açık söyleyeyim; kendisini tanımıyorum.
Ne yüz yüze geldik ne de bir selamımız oldu.
Ama bazen bir insanı tanımak için tanışmaya gerek kalmaz.
Yaptıkları yeter.
Mehmet Kara, yaklaşık iki dönemdir muhtarlık görevini yürütüyor.
Ama bildiğimiz, alıştığımız “sıradan” muhtarlardan değil.
Merak edip sosyal medya hesaplarına baktım.
Şunu net söyleyeyim:
Adam gece gündüz insanlık için çalışıyor.
Mahallesinde kimin neye ihtiyacı varsa orada.
Kimi zaman bir ihtiyaç sahibinin kapısını çalıyor, kimi zaman hayırseverlerle ihtiyaç sahipleri arasında köprü oluyor.
Yardım ediyor, yardım ettiriyor, dert dinliyor, çözüm üretiyor.
En önemlisi de şu:
Bunu şova dökmeden yapıyor.
Hani derler ya; “Bir elin verdiğini diğer el görmesin” diye…
Tam da o misal.
Bazı çalışmalarını öyle sessiz yapıyor ki, belki mahallesinde bile herkes bilmiyordur.
Bugün anlattıklarını duyduklarım, eminim yaptıklarının sadece görünen kısmı.
İşte böyle insanları gördükçe insanın içi ısınıyor.
Umudu tazeleniyor. “Hâlâ iyi insanlar var” dedirtiyor.
Bu ülkenin, bu kentin, bu ilçenin daha çok Mehmet Kara’ya ihtiyacı var.
Makam için değil, insan için çalışan…
Görev için değil, vicdan için koşturan…
Alkış beklemeden iyilik yapan insanlara…
Ben de buradan kendisini gönülden tebrik ediyorum.
Allah yolunu açık etsin, yaptığı her iyiliği hanesine hayır olarak yazsın.
İyilik gerçekten iyidir.
Ve iyiliği yaşayanlar, yaşatanlar oldukça bu memleketin sırtı yere gelmez.
YORUMLAR