Gazetecilik; yağmurda, çamurda, ayazda…
Bayram demeden, seyran demeden…
Gece-gündüz, mesai gözetmeden kamuyu bilgilendirme sorumluluğuyla yapılan zor ama bir o kadar da onurlu bir meslektir.
Bu meslek; sıcak ofislerde masa başında değil, çoğu zaman sokakta, olay yerinde, riskin ve belirsizliğin tam ortasında icra edilir.
Gazeteci, gördüğünü yazarken bazen alkış alır, bazen hedef gösterilir; kimi zaman teşekkür edilir, kimi zaman yalnız bırakılır.
Ama yine de gerçeğin peşinden gitmekten vazgeçmez.
Günümüz şartlarında gazetecilik her geçen gün daha da zorlaşıyor.
Hem maddi hem manevi olarak yıpratıcı bir süreçten geçiyoruz.
Baskılar artıyor, imkânlar daralıyor, emeğin değeri çoğu zaman görmezden geliniyor.
Buna rağmen gazetecilik hâlâ çok kıymetli, hâlâ çok saygın ve hâlâ vicdanla yapıldığında başı dik durulacak bir meslek.
Ben de mesleğini gerçekten seven, bu işi bir unvan değil bir sorumluluk olarak gören gazetecilerden biriyim.
Elimizden geldiğince, imkânlarımız ölçüsünde, doğruyu yazmaya ve kamuoyunu bilgilendirmeye çalışıyoruz.
Çünkü inanıyoruz ki; doğru bilgi, güçlü toplumun temelidir.
Bu vesileyle; aramızdan ayrılan tüm gazeteci meslektaşlarıma Allah’tan rahmet diliyorum.
Hayatta olan, bu mesleği hakkıyla yapan tüm basın emekçilerine de sağlık, sabır ve başarı temenni ediyorum.
Ancak şunu da açıkça ifade etmek gerekiyor:
Gazetecilik herkesin yapabileceği bir iş değildir.
Bu meslek; sonradan türeyenlerin, çıkar uğruna sağa sola saldıranların, gazeteciliği bir basamak ya da kalkan olarak kullananların oyuncağı değildir.
Kamuoyu da kimin gazeteci olduğunu, kimin bu işten nemalanmaya çalıştığını gayet iyi ayırt edecek ferasete sahiptir.
Gazetecilik; duruş ister, ahlak ister, vicdan ister.
Ve en önemlisi; emek ister.
10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü kutlu olsun.
Gerçeğin peşinde yürüyenlerin günü kutlu olsun.
YORUMLAR